Uczeń dołącza napisy do rysunków na przezroczystym lub kolorowym tle; Uczeń dobiera kolor napisu, rodzaj czcionki i jej atrybuty. Uczeń włącza komputer. Uczeń uruchamia program Paint. Uczeń poprawnie zamyka program Paint. Uczeń wyłącza poprawnie komputer. Indywidualna. Ćwiczenia do wykonania na komputerze. Uzupełnianie kart pracy. Pokażemy teraz, jak narysować człowieka z boku . Inaczej mówiąc – z profilu. Krok pierwszy: Najpierw, dla ułatwienia, rysujemy na kartce kształt przypominający łezkę, czyli okrąg zakończony szpicem w lewym górnym rogu. Będzie to nasza baza do stworzenia lewego profilu twarzy człowieka. Krok drugi: Pokaż dziecku, że człowiek można narysować za pomocą prostych kształtów, takich jak owal na głowę, prostokąt na tułów i linie na kończyny. Następnie, kiedy dziecko już opanuje podstawowe kształty, możemy przejść do dodawania szczegółów. Wyjaśnij mu, jak rysować oczy, nos, usta, ręce, nogi i włosy. Pokaż, że każda Jak namalować człowieka w dobrych proporcjach w digitalu? Zacznij od zaznaczenia kreskami góry i dołu obszaru, który planujesz przeznaczyć na rysunek postaci. Rozplanuj ten obszar na kartce. Pamiętaj, aby sprawdzać podczas rysowania, czy mieścisz się pomiędzy górną a dolną kreską. Również schematycznie narysować ręce. One – zgięta w łokciu, jakby spoczywała na boku, a drugi – wydłużony. W prawej dłoni demonenok zachowa widły. Narysować dwie cienkie linie równoległe. Jeden koniec dźwigu musi przylegać demona w nogę. Rysować litery U i angielskiego pririsuyte mały ząb wewnątrz niego. Imp gotowy. Jak łatwo i realistycznie narysować człowieka na kartce – Szybki poradnik dla wszystkich zainteresowanych rysowaniem postaci Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. . Rysowanie części ciała często stanowi wyzwanie dla młodych rysowników. Ale to wcale nie musi być takie skomplikowane, ponieważ są proste sposoby na narysowanie trudnych rzeczy. Dlatego postanowiłam pomóc Ci w nauce i przygotowałam tę oto prostą instrukcję jak narysować usta. Jeśli chciałbyś się nauczyć rysować, wystarczy, że będziesz podążał za czerwonymi liniami w każdym kroku, a naszkicujesz usta. Z kolei jeśli chciałbyś nauczyć się rysować oko, to zapraszam Cię do wpisu Jak narysować oko. Zobacz też Jak narysować nos. Przygotuj sobie czystą kartkę, ołówek i gumkę do gumowania. Będziemy rysować od ogółu do szczegółu, dlatego na końcu będziemy wymazywać linie pomocnicze. Aby rozpocząć, naciśnij przycisk „Czytaj więcej”. Jeśli przybory masz już przygotowane, to znak, że możesz zaczynać. Przejdź zatem do instrukcji. Potrzebny czas: 5 min.. W tym wpisie dowiesz się jak narysować usta. Narysuj poziomą linię. Już prościej być nie może, dlatego że zaczynamy rysowanie od prostej kreski. Zrób ją na środku kartki. Po prostu pociągnij wzdłuż poziomą linię. Jak narysować usta – w prosty sposób Krok drugi to też prosta sprawa. Na dole i górze linii pociągnij dwa łuki. nie dociskaj ołówka zbyt mocno, bo potem będziemy te linie wymazywać. Ten górny łuk zrób trochę bardziej płaski. Usta rysunek – kształt Tak jak mówiłam, teraz będziemy poprawiać kształt ust. Na górnym łuku zrób dwa wzgórki, które mają tylko nieznacznie wystawać poza linię pomocniczą. Dolny łuk spróbuj lekko zwęzić po bokach. Środkowa linia ust Jeśli przyjrzysz się swoim ustom w lustrze, zauważysz, że nikt nie ma idealne prostej linii łączącej górną wargę z dolną. Spróbuj zrobić falisty kształt podobny do tego, który ja narysowałam. Rysunek ust – struktura Zauważyłeś też zapewne, że nikt nie ma idealnie gładkich ust. Ponieważ usta mają swoją fakturę i rowki, zaznacz je pionowymi lekkimi łukami. Usta kolorowanka Jeśli jesteś zadowolony z efektu, Twój rysunek ust jest już gotowy do pokolorowania. Z prostych kształtów udało nam się wyczarować piękne usta. Prawda, że nie było to aż tak trudne? Pokoloruj swój rysunek ust Weź teraz kolorowe kredki, flamastry lub farby – co tylko chcesz, i pokoloruj swój rysunek ust. Aby nadać mu głębi środek dolnej wargi pokoloruj jaśniejszym kolorem. zapytał(a) o 18:30 Jak narysować człowieka na szybko na kartce? Nie potrafię rysować ludzi xD Nie, mówię szczerzę. Chciałabym go narysować na szybko ale nie patyczaki. Aby fajnie wyglądało. Możecie też mi podać linka do Youtube ;) Odpowiedzi blocked odpowiedział(a) o 18:34 Nie przejmuj się, ja też rysuje jak 6 latek. blocked odpowiedział(a) o 18:36 [LINK] tylko znalazłam coś takiego na yt. mi twarz zawsze ok ale reszta to :/ xdd mam 13 lat :D Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub Jakie korzyści przynosi dziecku rysowanie? Gdy tylko dziecko nauczy się dobrze chwytać z zapałem sięga po kredkę i próbuje zrobić z niej użytek. Choć początkowo raczej bazgrze niż rysuje warto zachęcać je do tej zabawy, bo jest wyjątkowo korzystna dla rozwoju małego człowieka. Jakie są zalety ryzowania? To zadziwiające, ale niemal wszystkie dzieci garną się do rysowania. I rozwój tej umiejętności, niezależnie od szerokości geograficznej, przebiega podobnie. Rysowanie jest bardzo ważne, bo to nie tylko świetny wstęp do nauki pisania, ale też sposób na wszechstronny rozwój dziecka, który odbywa się w trakcie zabawy. Zobacz jakie są zalety rysowania i jak zachecać dziecko do tej aktywności? Spis treściPoczątki - jak rysują 2, 3-latki?Mali artyści - rysowanie dzieci w wieku 4-6 latRysowanie u dzieci szkolnychRysowanie – jak pomaga dziecku się rozwijaćCo robić, gdy dziecko nie lubi rysować? M jak mama - Nauka literek nie jest trudna! Początki - jak rysują 2, 3-latki? Zaczyna się zwykle w drugim roku życia. Maluch ma już wtedy całkiem sprawne rączki i z zapałem doskonali pewny chwyt oraz koordynację ruchów. Kredki budzą więc jego żywe zainteresowanie. Gdy podsuniemy mu którąś z nich, łapie ją całą dłonią i zamaszystymi ruchami bazgrze po kartce. W tych pierwszych rysunkach chodzi nie tyle o akt tworzenia, co o ruch, który dziecko fascynuje oraz satysfakcję, jaką dają efekty działalności – kredka zostawia na papierze ślad! I tak bawiąc się maluch mimochodem ćwiczy sprawność dłoni, koordynację ruchów oraz umiejętność postrzegania. W trzecim roku życia rysunki dziecka wyglądają już inaczej. Chaotyczne bazgroły zostają zastąpione przez małe zygzaki, spirale i kreseczki. Z czasem pojawiają się pierwsze, jeszcze nie poradnie kreślone okręgi. Trzylatki zwykle już prawidłowo trzymają kredkę. Kreślą duże koła, elipsy, prostokąty, kwadraty, które łączą z prostymi kreskami. Choć na pierwszy rzut oka dorosłym może być trudno odgadnąć, co przedstawia rysunek, dziecko wie, co chciało pokazać. Małe koło to słońce, a duże z odnóżami, przypominające głowonoga to mama lub tata. Mali artyści - rysowanie dzieci w wieku 4-6 lat W wieku czterech lat większość dzieci rysuje w miarę rozpoznawalne kształty i świadomie używa kolorów. Na obrazkach wyraźnie widać domy, drzewa, kwiaty, pojazdy, zwierzęta,ludzi. Ci ostatni mają już nie tylko głowy, nogi i ręce, ale także tułów, włosy, oczy, usta. Rok, dwa lata później na dziecięcych rysunkach pojawia się jeszcze więcej szczegółów. Postacie są proporcjonalne i dokładnie nakreślone, domy mają okna, drzwi, a nawet dachówki, drzewa – gałęzie i liście. Całość jest starannie rozplanowana. Stosowane przez dzieci w wieku czterech, pieciu lat kolory zazwyczaj odpowiadają tym w rzeczywistości. Rysując, dziecko nie odwzorowuje tego, co widzi tylko korzysta ze swojej wiedzy i wyobraźni. Na jego obrazkach mogą pojawić się np. dzikie zwierzęta czy postacie z bajki. Zobacz: Jak narysować portret? Przykładowy szkic portretu Rysowanie u dzieci szkolnych Dziecko w wieku szkolnym warto zapisać na dobre zajęcia plastyczne. Może na nich wypróbować nowe techniki, poznać środki wyrazu stosowane przez artystów, tworzyć pod okiem doświadczonego nauczyciela, podpatrywać prace rówieśników, dowiedzieć się sporo o sztuce i świetnie się przy tym bawić. Rysowanie – jak pomaga dziecku się rozwijać Dla kilkulatka rysowanie to po prostu dobra zabawa. Ale warto wiedzieć, że ta często niedoceniania aktywność znakomicie wspiera rozwój dziecka. I to na wielu płaszczyznach. Oto 10 najważniejszych korzyści, które przynosi. 1. Pomaga doskonalić sprawność manualną. Biorąc kredkę do ręki dziecko trenuje dobry chwyt oraz sprawność manualną. Rysowanie pomaga mu także doskonalić precyzję ruchów oraz koordynację oko-ręka. Mały człowiek stopniowo uczy się prawidłowo trzymać kredkę czy pędzel i robić użytek z tego narzędzia. Jak narysować kropkę, kreskę, koło? Zobacz też: Rysowanie po śladzie - szlaczki do wydruku Co zrobić, by linia była prosta? Jak uzyskać bardziej intensywne barwy? Dla nas dorosłych odpowiedź na te pytania jest oczywista, ale dziecko musi ją dopiero odkryć. Zabawa kredkami mu w tym pomoże. Sprawność manualna osiągnięta dzięki rysowaniu bardzo przyda się dziecku w szkole wczasie nauki pisania. 2. Uruchamia kreatywność i wyobraźnię. Kartka papieru, którą można dowolnie zapełnić pobudza kreatywność dziecka. Jeśli tylko nie będziemy mu narzucać tematu, podpowiadać czy radzić, jego wyobraźnia nie będzie niczym ograniczona. Na jego rysunku słoń może być maleńki niczym mrówka, a niebo - mieć kolor fioletowy. Każdy pomysł jest dobry. Rysując dziecko korzysta ze swojej wiedzy i wyobraźni. Na jego obrazkach może się znaleźć np. tygrys w dżungli, choć widziało go tylko w zoo albo latający smok, o którym bajkęopowiadała mu mama. Uczy się również rozwiązywać problemy. Co zrobić, by obrazekzmieścił się na kartce papieru? Czym rysować, gdy pod ręką nie ma kredek? Jak zastąpićkolor, którego zabrakło w palecie? 3. Wpływa korzystnie na pracę mózgu. Naukowcy udowodnili, że podczas rysowania zwiększa się przepływ krwi w korze przedczołowej. Pobudza to w mózgu obszar odpowiedzialny za odczuwanie przyjemności, zwiększa gotowość do rozwiązywania problemów oraz wspiera twórcze myślenie. Co ciekawe wszystkie te procesy uruchamiają się także przy zwykłym bazgraniu czy kreśleniu esów-floresów. 4. Stanowi dobry trening koncentracji. Rysując dziecko musi się przez kilka czy kilkanaście minut skupić na jednej czynności. A to nie jest łatwe, bo kilkulatek zwykle łatwo się rozprasza. Na szczęście proces twórczy odbywający się na kartce papieru potrafi przykuć jego uwagę na dłuższą chwilę. To znakomicie, gdyż umiejętność koncentracji będzie dziecku bardzo potrzebna w szkole. 5. Ćwiczy spostrzegawczość i pamięć. Aby narysować jakąś postać lub przedmiot dziecko musi najpierw solidnie im się przyjrzeć. To zaś zachęca je do uważnej obserwacji otoczenia. Rysowanie pomaga także ćwiczyć pamięć. Obiekt, który ma znaleźć się na obrazku, trzeba przecież nie tylko dokładnie obejrzeć, ale także zapamiętać. Jak wygląda pies, a jak kot? Ile kół ma samochód? Jaki jest kolor liści, a jaki pnia drzewa? Gdy się to pamięta, można rysować niemal z zamkniętymi oczami. 6. Wspiera rozwój intelektualny. Rysując dziecko przygląda się otoczeniu. Jak w ciągu doby zmienia się kolor nieba? Co jesienią dzieje się z liśćmi gdy wieje wiatr? Jak wygląda pokryty śniegiem las? Jego ciekawość świata zostaje rozbudzona. Zadaje pytania i szuka odpowiedzi. Kojarzy i zapamiętuje. W trakcie rysowania zdobywa też umiejętności matematyczne. Uczy się rozpoznawać figury, liczyć, oceniać wielkość, dzielić, planować przestrzeń. Starając się osiągnąć zamierzony efekt dziecko myśli, próbuje różnych rozwiązań, wyciąga wnioski. 7. Uczy cierpliwości oraz wytrwałości. Stworzenie na papierze domu, lasu, ogrodu, drogi pełnej samochodów czy własnej rodziny nie jest sprawą prostą i wymaga od dziecka sporego nakładu pracy. Należy zaplanować kompozycję, dobrać odpowiednie kolory, a wreszcie starannie wszystko narysować. Aby całości zrealizować swój pomysł i skończyć dzieło dziecko musi wykazać się cierpliwością oraz wytrwałością. Zwłaszcza jeśli po drodze do celu coś idzie nie tak. 8. Daje radość i satysfakcję. Dzięki kredkom oraz kartce papieru dziecko może stworzyć coś z niczego. A to daje mu poczucie sprawczości i spełnienia. Rysowanie to też świetna zabawa, która po prostu daje radość (jak napisaliśmy wyżej w trakcie tej czynności zostaje pobudzony obszar w mózguodpowiadający za uczucie przyjemności). A gdy ostateczny efekt wzbudzi zainteresowanie mamy, taty, pani w przedszkolu czy innej ważnej dla dziecka osoby, mały artysta czuje satysfakcję i dumę. A to dodaje mu skrzydeł. 9. Pomaga radzić sobie z emocjami. Często rysując dziecko może odreagować emocjonujące wydarzenia. Wizytę u dziadków, wycieczkę rowerową, przedstawienie w teatrze, wypadek na drodze, pojawienie się w domu kota. Tworzenie na papierze pomaga mu rozładować napięcie, uporządkować myśli, wyciszyć się. Dowiedz się: Jak interpretować rysunki dziecka? Czy rysunki dziecka odzwierciedlają jego emocje? 10. Rozwija wrażliwość na piękno. Dzieci, które dużo rysują zaczynają zwracać uwagę na wygląd otoczenia. Kolory, formy,faktury, wzory nie są im obojętne. Mają poczucie estetyki. Stają się wrażliwe na piękno. Co robić, gdy dziecko nie lubi rysować? Większość dzieci, gdy tylko ma taką możliwość, spontanicznie sięga po kredki, flamastry czyfarby i zaczyna bazgrać, a potem rysować, ale niektóre potrzebują do tego zachęty. Są też maluchy, które straciły zapał do sztuk plastycznych pod wpływem krytyki czy dobrych rad dorosłych. Jak zatem zachęcić dziecko do rysowania? Sprawdź: Rysowanie jest BLE. Co robić, gdy dziecko tego nie lubi? Zadbaj, by dziecko miało pod ręką odpowiednie materiały plastyczne. Roczniak czy dwulatek potrzebuje grubych kredek, które łatwo trzymać w dłoni. Ważne, aby były nietoksyczne (maluchy lubią wkładać je do buzi) i zmywalne (papier na pewno nie będzie jedyną powierzchnią na jakiej zostaną wypróbowane). Możesz też kupić dziecku farby do malowania palcami lub miękkie kredki żelowe w sztyfcie (sprawdź,czy nadają się dla dzieci poniżej 3 lat – odpowiednie oznakowanie powinno być na opakowaniu). Pamiętaj, że maluch rysuje z rozmachem, potrzebuje więc papieru w naprawdę dużym formacie. W przypadku dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym wybór materiałów plastycznych jest już ogromny. Warto małemu artyście pozwolić wypróbować różne techniki, a potem podążać za jego upodobaniami. Okazuj zainteresowanie pracami młodego twórcy. Gdy dziecko zaczyna rysować, staraj się mu towarzyszyć. Przyglądaj się, co robi, ale unikaj nieproszonych rad czy podpowiedzi. Nawet jeśli praca cię nie zachwyca, nie krytykuj jej ani nie próbuj poprawiać. W ten sposób można tylko zniechęcić małego człowieka do działańtwórczych. Mądrze chwal wysiłek dziecka. Rysunki kilkulatka nie zawsze zachwycają urodą, ale warto pamiętać, że mały człowiek dopiero się uczy. Staraj się zauważać postępy i doceniaj wysiłek dziecka. Chwaląc pracę małego artysty nie mów: „Jaki ładny obrazek!”, „Ślicznie to narysowałeś”. Bądź konkretna(y): „Podobają mi się kolory, których użyłeś”, „Widzę że bardzo się napracowałaś przy tym rysunku, w tym ogrodzie jest tyle kwiatów i drzew!”. Zobacz: Kredki dla małych artystów - wybieramy przybory do rysowania dla dzieci Zorganizuj domową galerię. Mały artysta poczuje się doceniony jeśli jego dzieło nietrafi na dno szuflady. Szczególnie udane obrazki warto wyeksponować. Można jeprzykleić dwustronną taśmą do ściany, przyczepić magnesem do lodówki, a nawetoprawić w ramki. Jako rodzice powinniśmy rozważyć tę kwestię – być może nasz smyk nie będzie miał w przyszłości wystawy w Zachęcie, a my nie zaznamy nigdy podobnych uczuć do rodziców Matejki, ale możemy dać mu coś bardzo ważnego: pokazać mu radość tworzenia, otworzyć przed nim drogę do satysfakcji z własnego dzieła. Możemy też, nawet dysponując mizernym zupełnie talentem w tym kierunku, dać mu, oprócz solidnego wykształcenia w innych dziedzinach, podstawę w rysowaniu, która jest moim zdaniem do życia bardzo przydatna. Nie batiki i drzeworyty, niekoniecznie abstrakcjonistyczne kompozycje czy hiperrealistyczne pejzaże, ale podstawy rysunku. Dorosły człowiek powinien umieć posługiwać się pędzlem i kredkami, rysować i szkicować na tyle chociażby, by krawcowej narysować fason sukni, o który nam chodzi, architektowi – wymarzony dach naszego przyszłego domu, a dziecku – samemu zaprojektować zaproszenie na urodzinowe przyjęcie. A jak to osiągnąć w praktyce? Rada pierwsza: nie ociągaj się, nie wymiguj. Ty też umiesz nauczyć dziecko rysować na poziomie dla niego w zupełności wystarczającym, a przy okazji mieć z tego wiele frajdy. Rada druga: nie czekaj, aż dziecko pójdzie do przedszkola i tam trafi w ręce fachowców. Twórczość plastyczna jest dostępna dla dzieci w zasadzie bez ograniczeń wiekowych. Półroczny bobas może odbijać swoją rączkę na kartce, roczne dziecko znajdzie wiele frajdy w gnieceniu masy solnej, półtoraroczniak niech kreśli swoje esy-floresy kredką na kartce, a dwulatkowi możesz już dać farby (muszą jednak być nietoksyczne, a i dobrze, by były łatwo spieralne). Rada trzecia: ucz, dawaj wskazówki, doradzaj, ale nie neguj tego, co i jak dziecko tworzy. Jeśli krytykujesz – rób to w sposób konstruktywny. Motywuj i dopinguj poczynania plastyczne twojego dziecka. Nie złość się o każde poplamione spodnie i pochlapany obrusRada czwarta: od początku ucz zasad: malowania tylko w fartuchu, sprzątania po malowaniu, zakazu malowania po meblach, ścianach, rzeczach należących do rodziców. Rada piąta: pokazuj proste wzorce. Pokaż jak narysować najprostszy dom z kwadratu i trójkąta, drzewo z prostokąta i koła. Stopniowo, gdy twoje dziecko nauczy się radzić sobie z najprostszym schematem, wprowadzaj nowe szczegóły. Rada szósta: różnicuj aktywności plastyczne, podsuwaj dziecku na zmianę kredki i pastele, farby i kredę, węgiel i flamastry, tekturę i papier kolorowy. Ucz nie tylko rysować, ale i przyklejać, wydzierać, kolorować, ozdabiać, odbijać, odrysowywać. Trzylatkowi możesz już kupić nożyczki dla dzieci z bezpieczną końcówką i uczyć go wycinania. Rada siódma: nie zabijaj indywidualności i nie tłamś oryginalności swego dziecka. Nie katuj go koniecznością kolorowania według wzoru. Pozwól mu rysować swoim ulubionym kolorem, bazgrać po swojej kartce. Pokaż mu też, gdy tylko „załapie” najprostsze schematy, jak je przełamywać: namalujcie dla żartu krzywy dom, złamane drzewo, człowieka z kwadratową głową i kota-dziwoląga. Rada ósma: zawsze pytaj dziecko o to, co namalowało. Czasem temat obrazka pozwoli ci dostrzec w nim sens, oryginalny pomysł, choć początkowo myślałeś, że to same bazgroły. Dokumentuj też poczynania dziecka – na każdej kartce zapisuj tytuł i datę powstania, zbieraj obrazki do specjalnej teczki. Kto wie, ile to kiedyś będzie warte?:)I wreszcie, rada dziewiąta: jeśli podejrzewasz swoje dziecko o dar talentu, bądź też widzisz, że rysowanie sprawia mu szczególnie dużo radości, nie żałuj mu czasu na malowanie i szlifowanie talentu – maluch niech robi to po swojemu, dziecko w wieku szkolnym możesz już posłać na specjalne Wasze dziecko chętnie rysuje? Jaka aktywność sprawia mu największą przyjemność? Każda twórczość jest efektem obserwacji jego autora. To właśnie szkicowanie umożliwia przeniesienie jego wizji na papier. Przefiltrowana przez świadomość twórcy i jego emocje staje się indywidualnym i niepowtarzalnym przekazem twórczym. Szkicowanie to proces, która łączy ciało (rysujesz to, co widzisz) i ducha (ale tak, jak czujesz), by powstał obraz – owoc twojej obserwacji i doświadczeń. Twoja własna interpretacja świata. Ważną rolę odgrywa tutaj świadomość, która bezpośrednio kształtuje odbiór otaczającej cię rzeczywistości. Na pewno znasz to uczucie, kiedy wykonane przez ciebie dzieło sprzed lat dziś wydaje ci się mało profesjonalne i zmieniłbyś prawie wszystko: począwszy od proporcji, przez kolorystykę i detale. To nic innego jak efekt twojej świadomości, która z biegiem lat rozwinęła się kształtując nowe spojrzenie. Malujesz to, co potrafisz dostrzec. Nie istnieje takie stwierdzenie jak: skończony obraz. Obraz zatrzymuje się jedynie na pewnym etapie. Nieustannie możesz go poprawiać, ulepszać, zmieniać każdego dnia. Na tyle, na ile pozwoli ci materiał, na którym został wykonany. Artyści obserwują Obserwują otoczenie, kolory, kształty i formy. Dostrzegają szczegóły i zagłębiają się w to, co niewidoczne dla oczu. Szkicowanie odgrywa bardzo ważną rolę w procesie twórczym. Stanowi fundament, na którym opiera się cała kompozycja. Szkicowanie pozwala zaplanować wszystkie elementy kompozycji na obrazie. No może poza tymi obrazami, które pozbawione są planu i już w swoim założeniu mają być swoistą abstrakcją i ekspresyjnym działaniem twórcy. Mogą zrodzić się na podstawie obserwacji, posiadać wstępny szkic, jednak cała ich magia powstaje w oparciu o emocje i ekspresję twórcy. Więcej na temat malowania obrazów abstrakcyjnych znajdziesz tutaj. Patrz i szkicuj Ćwiczenia z martwą naturą uczą przede wszystkim w jaki sposób obserwować. Im bardziej rozwiniesz tę umiejętność, tym łatwiej będzie ci przenieść na papier obserwowany obiekt. W oparciu o martwą naturą opiszę poniżej jak poprawnie wykonać szkic obrazu w 3 krokach. Narzędzie do wykonania szkicu Jest wiele szkół. Najbardziej popularnym narzędziem wykorzystywanym do szkicowania jest ołówek. Jednak w przypadku niektórych technik tj. akwarela czy pastele, szkic wykonany ołówkiem może przebijać. Osobiście jestem zwolenniczką wykonania szkicu tym narzędziem, w którym docelowo obraz zostanie wykonany. Należy pamiętać, że szkic powinien być wykonany na tyle delikatnie, by dało się go później z łatwością zamalować. TechnikaNarzędzieMalarstwo: akrylowe, plakatowe, tempera, akwarelaPędzel średniej wielkości oraz jasny kolor farby, np. cytrynowy, beżowy, jasno-błękitny ołówkiem lub węglem rysunkowymOłówek – najlepiej HBKredkaKredka o jasnym kolorze, np. cytrynowy, beżowy, jasno-błękitny cienkopisOłówek – najlepiej HBPastele suche/olejneKredka pastelowa o jasnym kolorze, np. cytrynowy, beżowy, jasno-błękitny kreślarskiOłówek – najlepiej HB W przypadku malarstwa warto zasugerować się kolorem, który będzie dominował na obrazie i wykorzystać go do wykonania szkicu, ALE w bardzo jasnej odsłonie! Krok 1. Linia horyzontu Kojarzysz tę dziwną pozę artysty, który z przymrużonym okiem i wyciągniętą przed siebie ręką, trzymającą w dłoni ołówek w poziomie, próbuje „coś wymierzać”? To jest właśnie ten moment, w którym wyznacza linię horyzontu. Linia ta zawsze powinna znajdować się dokładnie na wysokości twojego wzroku. Nie wyżej, nie niżej. Dokładnie na wprost ciebie. Kiedy trzymasz tak ołówek, a wzrok skupiasz na martwej naturze zaczynasz kątem oka dostrzegać jak pozioma linia ołówka dzieli twoją kompozycję na pół. Twoim zadaniem jest narysować poziomą linię na przygotowanym podkładzie: kartce papieru lub płótnie. Wykonaj kreskę delikatnie, ciągnąc ją przez całą długość obrazu. Przy okazji zaznaczania linii horyzontu, warto jest wyznaczyć dodatkowo środek kompozycji stawiając kropkę mniej więcej w połowie linii. Będzie twoim punktem odniesienia na dalszych etapach szkicowania. Krok 2. Kontury Patrząc na kompozycję skup swój wzrok jedynie na konturach martwej natury. Wyobraź sobie jej sam obrys, bez wypełnienia i kolorów. Nie skupiaj się teraz na świetle i cieniach. Kontury kompozycji wyobraź sobie jako wyraziste, jaskrawe linie na granatowym lub czarnym tle. Szkicowanie rozpocznij przenosząc owe kontury na papier, umieszczając ją względem linii horyzontu. Przypomnij sobie jak podzieliła twoją martwą naturę na dwie połowy. Zaznacz kontury szybko i ekspresyjnie, „na oko”, wypełniając przestrzeń nad i pod linią horyzontu, zgodnie z wielkością poszczególnych elementów kompozycji. Krok 3. Proporcje Po skończonym szkicowaniu ogólnego zarysu kompozycji przejdź do szczegółów, mianowicie do zaznaczenia proporcji. Do określenia tych właściwych posłużą same przedmioty, z których martwa natura została skomponowana. Przyglądaj się uważnie kompozycji. Długo i intensywnie. Obserwuj każdy szczegół i to, jak jest ułożony względem innych przedmiotów. Oto lista pytań, która wspomoże cię w wyznaczeniu proporcji wszystkich elementów kompozycji. Odpowiedz na nie: Gdzie znajduje się jabłko? Obok naczynia z wodą, przed nim czy jest schowane za?O ile wyższe jest naczynie od jabłka? Czy mierzy wysokość 2 jabłek, czy może 3?Jak szerokie jest naczynie w stosunku do jabłka? Jest szerszy, węższy czy równy?Czy materiał zasłania jabłko? Jeśli tak, to jak dużą powierzchnię?Czy materiał zasłania naczynie? Czy podobnie jak jabłko, czy zdecydowanie bardziej lub mniej? Zadawanie takich pytań i bardziej szczegółowych jest bardzo przydatne. Im więcej pytań zadasz, tym uważniej przyjrzysz się swojej kompozycji co ułatwi ci proces szkicowania. Pytania, które zaproponowałam wyżej są absolutnie uniwersalne. Wystarczy, że jabłko zamienię na przedmiot A, naczynie na B, materiał niech będzie C i dorzucę jeszcze przedmiot D i E. Spójrz: Gdzie znajduje się A? Obok B, przed nim czy jest schowane za?O ile wyższe jest B od A? Czy mierzy wysokość 2 x A, czy może 3 x A?Jak szerokie jest B w stosunku do A? Jest szerszy, węższy, czy równy?Czy C zasłania A? Jeśli tak, to jak dużą powierzchnię?Czy C zasłania B? Czy podobnie jak A, czy zdecydowanie bardziej lub mniej?Gdzie znajduje się D w stosunku do A i B? Jest obok, nad, pod czy schowane za?Czy wysokość D jest podobna do A?Czy szerokość E jest taka sama jak A, czy bardziej jak B? … itd. Pytań możesz zadawać sobie nieskończenie wiele, do czasu wykonania kompletnego szkicu. Podczas szkicowania pojawi się wiele linii, które w efekcie mogą sprawić, że sam rysunek stanie się nieczytelny. Wtedy za pomocą nieco ciemniejszego koloru podkreśl te linie, które są właściwie. Sprawdź poprawność szkicu Szkic bywa niesforny. Czasami kiedy zbyt długo skupiamy się na pewnej czynności i wpatrujemy się w nią intensywnie, nasz mózg projektuje obraz w głowie i po pewnym czasie nieświadomie zaczynamy rysować to, co widzimy w wyobraźni, nie zwracając już uwagi na to, co widzimy w rzeczywistości. Oto 4 propozycje, jak możesz sprawdzić poprawność szkicu: Odsuń się od kartki lub płótna i spójrz na swój obraz z odległości. Porównaj z martwą naturą i obejrzyj go z każdej strony. Z bliska pewnych rzeczy nie uda ci się dostrzec, dlatego warto jest co jakiś czas spojrzeć na obraz z sobie chwilę przerwy. Pozwól żeby twój umysł odpoczął. Zajmij się zupełnie inną czynnością na krótką chwilę. Wystarczy 5-10 minut oderwania się od kartki, żeby spojrzeć na swoje dzieło świeżym na swój obraz przez obiektyw. Wykonaj zdjęcie aparatem lub telefonem twojemu szkicowi. Przyglądanie się zdjęciu może pomóc w wychwyceniu masz dostęp do lustra, które zmieści w całości twój obraz stań przed nim i spójrz na swój obraz w odbiciu lustrzanym. To ciekawy sposób na obejrzenie twojego obrazu z innej perspektywy. Badając poprawność szkicu warto żebyś nie ograniczał się co do jednej opcji, lecz przetestuj kilka. Dobra wiadomość jest taka, że w przypadku większości technik etap szkicowania możesz wiele razy poprawiać. Np. kiedy szkicujesz ołówkiem, możesz korzystać z gumki i ścierać na bieżąco niepoprawne elementy. W przypadku malarstwa sprawa jest jeszcze prostsza, ponieważ możesz nakładać kolejne warstwy farby, skutecznie kryjąc te miejsca, które wymagały poprawy. Oczywiście dopóki obraz nie zostanie zabezpieczony lakierem lub innym medium. Gorzej jest w przypadku technik typu flamaster czy cienkopis – z nimi należy obchodzić się ostrożnie. Ze względu na intensywny i widoczny ślad narzędzia trudno jest nanosić kolejne poprawki. Co jeśli nie mamy do czynienia z martwą naturą? Niezależnie od tego co chcesz naszkicować i czym, pamiętaj że szkic trzyma cały obraz „w kupie”. To znaczy, że im więcej czasu mu poświęcisz, tym będzie bardziej poprawny, a obraz ładniejszy. Szkicowanie praktykuje się zarówno w tematyce malowania krajobrazu, portretowania czy przerysowania obrazu z fotografii. Pytania zadaje się analogicznie, obserwując dokładnie i długo malowany obiekt. Zasada w każdym z przypadków jest taka sama i sprawdza się w pełni. Nawet jeśli zdecydujesz się na malowanie abstrakcyjne, spróbuj najpierw przełożyć pomysł na szkic. Od ogółu do szczegółu Pamiętaj o złotej zasadzie: od ogółu do szczegółu. Szkicowanie to ogół, który na każdym kolejnym etapie będziesz doskonalić i wzbogacać o detale. Podsumowanie Niezależnie od tego co malujesz, gdzie i czym szkicowanie jest bardzo ważnym etapem w procesie twórczym. Jest to fundament, na którym opiera się cała kompozycja obrazu. Szkicuj szybko i z rozmachem, a dopiero później wchodź w szczegóły. Zacznij od wyznaczenia linii horyzontu, następnie przejdź do zaznaczenia konturów i określenia właściwych proporcji. Nim przejdziesz do szczegółów sprawdź poprawność szkicu stosując jedną lub kilka z proponowanych metod. Zmień perspektywę i obejrzyj prace z daleka, w odbiciu lustrzanym lub na wykonanym przez siebie zdjęciu. — Martyna … a w przerwie malowania czytaj więcej o malowaniu na moim blogu! Miłego zaczytania! eM. Technika Impasto – kiedyś i dziś, 4 kroki Rodzaje farb malarskich Jak malować wodę? Obraz: Pod wodą, 7 kroków

jak narysować człowieka na kartce